Kalıp kalıyorum gibi bazen1. Hey şeyin acemisi. Kalem tutmanın, yazmanın, atölye yapmanın, yazmanın, düşünmenin, yaşamanın, konuşmanın, susmanın. Bir podkest dinliyorum ve Allahım ne çok şey bilmiyorum en iyisi her şeyden elimi eteğimi çekip biraz daha öğreneyim diyorum. Ya da bir kitap okuyor, bir türkü dinliyor git yat Behiyem sen diyorum; yazan yazmış, kelimeleri bunca güzel birbirine çatmış kişi varken yazmak senin nene...

13 Aralık 2021

9 Cemaziyelevvel 1443

30 Teşrin-i Sanî 1437

(1436 da olabilir emin değilim.)

Kurşun sesi kadar hızlı geçer yasamak; Öyle zordur ki, kurşunu havada, sevgiyi de yürekte tutmak! Bazen duygularımız bizden erken yaşlanır ve bizden hayatin geri kalanını alır. Hayatın, kendini anlayanları cezalandırmasıdır bu. Durup, durup ardına bakan kadınlar vardır. Geçmişi düşünmekten şimdiyi yasayamazlar. Her şeyi didikleyip duran, mazisinin gölgesinden, anılarının yükünden bir türlü kurtulamayan, gözleri ufuk yorgunu kadınlar. Güçlü, köklü bir biçimde yeni arkadaş edinecek yaşları geride bıraktıysan eğer, hasar görmüş eski arkadaşlıkları onaracak çağı da geride bırakmış oluyorsun. Zaman ilerledikçe birçok şey, daha zor olmaya başlar. Beklentisi yüksek olan kadınların yalnızlığı daha koyu oluyor. Büyük lafların gölgesinde geçen hayatlar, bir daha iflah olmuyor, geçip gittiğiyle kalıyor. Zaman, aşk... her şey! 
Ayrılıkları ayrıntılar acıtır. Kadınları mahveden erkekler değil, ayrıntılardır. Ummak ve beklemek kadınlığa verilmiş iki cezadır.